Newline Adriano

Nowoczesna Szkoła Tańca, Kultura i rozrywka

Posts Tagged ‘Śpiew’

Kotły

Kocioł to instrument perkusyjny z grupy membranofonów, o określonej wysokości dźwięku. Kotły wywodzą się z małych bębnów pochodzenia arabskiego o nazwie naker. Były one przypinane do pasa i używane głównie w trakcie różnych ceremonii wojskowych. W takim kształcie były one znane aż do XVI w. W XV w. zaczęto już używać większych kotłów które przymocowywane były do końskiego grzbietu. Następnie dokonywano wielu usprawnień tego instrumentu, aż w końcu w XVI w. zaczęto napinać membrany za pomocą śrub, co dawało możliwość dostrajania kotłów. Kotły pojawiły się w orkiestrze symfonicznej w XVII w., a później znalazły zastosowanie w orkiestrach dętych, marszowych itp. Początkowo kotły strojone były ręcznie za pomocą śrub, które miały na celu napinanie membrany, lecz było to bardzo czasochłonne. W latach 70. XIX w. w Dreźnie pojawiły się kotły strojone za pomocą pedałów ( tzw. kotły drezdeńskie ) lecz one także nie były idealne. Znaczną poprawę możemy zauważyć dopiero w XX w. ponieważ dopracowano automaty strojeniowe kotłów. Standardowo w orkiestrze symfonicznej używane są cztery kotły różnej wielkości ( od 80 cm do 61 cm średnicy ), które dają nam zakres dźwięków od D do a.Kotły mają kształt misy ( przeważnie wykonanej z blachy miedzianej ), na nich rozciągnięta jest membrana wykonana ze skóry lub tworzywa sztucznego. Napinana jest ona za pomocą śrub znajdujących się na misie kotła. Dodatkowo kotły posiadają pedał służący przestrajaniu. Na kotłach gra się pałkami z filcową główką ( pałki mają różne rozmiary główek w zależności od tego jaki dźwięk chcemy uzyskać ). Notacja w kluczu basowym (z grupy kluczy F ).


Do kowala miecze iść podkuwać

Toutousai jest starym demonem, który był niegdyś przyjacielem ojca Inuyashy i Sesshoumaru, Inu Taishou. To Toutousai jest twórcą Tetsusaigi oraz Tenseigi. Potrafi on naprawiać miecze, gdy te są uszkodzone, a także udziela on rad Inuyashy dotyczących sposobu użycia Tetsusaigi. Toutousai potrafi oddychać czadem i zawsze nosi przy sobie ogromny młot kowalski. ów młot potrafi tworzyć ogromne doły w podłożu. Toutousai podróżuje na trzyokim byku nazwanym pieszczotliwie Momo. Pod koniec mangi Kohaku pracuje dla Toutousaia jako jego uczeń, który w przyszłości przejmie warsztat Toutousaia. Podobnie jak Myouga Toutousai zdaje się bardzo nie lubić Sesshoumaru, na którego widok ucieka i ukrywa się. To on jako pierwszy tłumaczy w serii dlaczego Inu Taishou przekazał w spadku Tetsusaigę Inuyashy, a Tenseigę Sesshoumaru. To on zna wszystkie tajemnice obu mieczy, dlatego właśnie, że to on jest ich twórcą. Jednak pod koniec serii zostaje zaskoczony przez Inuyashę, który odkrył nieznaną do tej pory Toutousaiowi moc miecza.


Zmodernizowany taniec

Jest to kontynuacja tańca powstałego w latach trzydziestych w Niemczech. Dzisiaj rodzaje tańca nowoczesnego są bardzo popularne w śród ludzi związanych z tańcem bez względu na wiek. Co ciekawe taniec nowoczesny jest bardzo techniczny i wymaga znajomości tańców klasycznych, co zdecydowanie podwyższa poprzeczkę jeśli chodzi o stopień trudności. Taniec ten przede wszystkim był kształtowany w Stanach Zjednoczonych, gdzie powstały główne rozłamy tego tańca na takie jak na przykład : Jazz, Hip-Hop, Breakdance, Street Dance Show i tak dalej. Tance nowoczesne to przeważnie żywiołowe tańce które dają wiele radości nawet widzowi, są bardzo widowiskowe ale tylko wtedy kiedy w taniec wkłada się serce oraz wiele lat praktyki, która zapewnia odpowiednią technikę . Taniec ten jest międzynarodowym tańcem który bardzo często jest wyeksponowany na wszelakich turniejach czy zawodach, jest bardzo piękny i wyrazisty, osoby młode które specjalizują się w tańcu nowoczesnym, mówią że to jest najlepszy sposób aby wyrazić siebie i swoje uczucia na świat który ich otacza co ma bardzo duże znaczenie dla ich życia codziennego.


Wiersze

Czy to krótkie formy, czy dłuższe liryki każda jest bogata w zaskakujące metafory i puenty końcowe. Maria Pawlikowska – Jasnorzewska pisała o swoich odczuciach najczęściej, zresztą każdy poeta to czyni. Opisuje rzeczywistość ze swojego punktu widzenia, a ze poetą jest to odczucia bardziej poetyckie. Jasnorzewska znana jest ze swoich zauroczeń, zakochań, z bogatego życia uczuciowego. Romansowała podobno na potęgę, więc jej erotyki, liryki nasycone są emocjami jak żadne inne. Zdrady, powroty i rozstania, zazdrości mniejsze i większe, cierpienie przez miłość i dzięki miłości, to wszystko i dużo więcej znajdziemy w jej utworach. Tomik „Niebieskie migdały” czy „zapomniane pocałunki” aż kipi od emocji. Marię Pawlikowską – Jasnorzewską ogłoszono pierwszą dama młodej poezji dwudziestolecia międzywojennego. Na cześć wielkiej poetki nazwano jedną z planetoid jej imieniem, jest to 4114 Jasnorzewska. Jest to niesamowicie zaszczytne wyróżnienie, zdecydowanie bardziej wymowne niż wszelakie nagrody literackie, choć tych też miała sporo.


Dzieci Kwiaty

Jest to subkultura powstała na początku lat sześćdziesiątych, na początku miała ona na celu bunt ludzi młodych przeciwko osobom dorosłym, można wręcz stwierdzić że byli oni negatywnie nastawieni do wszystkiego co ich otaczało, a szczęście może im tylko dać łono natury i wszystko co jest naturalne. Co ciekawe ruch stał się tak popularny że zaczęto go określać jako modę a nie subkulturę . Hipisi często są pokazywani jako młodzi ludzie, którzy nadużywają narkotyków, i tak w rzeczywistości było, po paru latach istnienia ruchu hipisi sięgnęli po narkotyki, w przejawie buntu przeciwko rodzicom i tak dalej. Hipisi byli bardzo charakterystyczni dlatego bo mieli przeważnie długie włosy, bose stopy, i skromny ubiór. Subkultura ta opanowała przede wszystkim Stany Zjednoczone, w europie nie była zbyt popularna. Subkultura ta była niebezpieczna dla młodych ludzi z tego powodu że ci sięgali po narkotyki, co na dłuższą metę powodowało większy wskaźnik śmiertelności oraz większy poziom zachorowania na chorobą AIDS która w tych czasach była szczególnie niebezpieczna. Hipisi opisywani są jako dzieci kwiaty z tego powodu że kochali rzeczy naturalne oraz dziką przyrodę .


Wibrafon

Jest to instrument perkusyjny z grupy idiofonów uderzanych, o określonej wysokości dźwięku. Podobnie jak ksylofon i dzwonki. Wibrafon został zbudowany w 1920r. w Stanach Zjednoczonych. Początkowo był używany głównie w muzyce jazzowej, lecz teraz spotkać go można także w innych rodzajach muzyki. Skala wibrafonu to: od c1 do c4.Wibrafon posiada metalowe sztabki strojone chromatycznie (na wzór klawiatury fortepianowej ), a pod każdą z nich znajduje się metalowa rura czyli tzw. rezonator ( mają one różne długości ). Pod każdym rezonatorem znajdują się małe wiatraczki, które wprawiane są w ruch za pomocą małego silniczka elektrycznego. Kiedy silniczek jest włączony, wiatraczki obracają się powodując drgania powietrza, co w efekcie daje nam charakterystyczny dla wibrafonu dźwięk tremolo. Wibrafon u dołu wbudowany ma także pedał przedłużający dźwięk ( podobnie jak w fortepianie ). Gdy pedał nie jest wciśnięty, instrument wydaje krótkie, przytłumione dźwięki, a gdy jest wciśnięty, dźwięk może zostać przedłużony na kilka, a nawet na kilkanaście sekund. Na wibrafonie gra się dwoma lub czterema pałeczkami ( z twardą główką owiniętą sfilcowaną watą, z główkami owiniętymi miękką włóczką, miotełkami lub pałkami do kotłów – w zależności od tego jaki dźwięk chcemy uzyskać ). Notacja w kluczu wiolinowym ( z grupy kluczy G ).


Subkultura czy sekta ?

Jest to bardzo niebezpieczna subkultura coraz częściej określana mianem sekty. Ta grupa społeczna polega przede wszystkim na religii. Według badaczy powstała ona w 1968 roku, wtedy też powstała tak zwana „Czarna Biblia” . Satanizm jest bardzo niebezpieczny z tego powodu iż w założeniu wyznawcy tej subkultury czy też sekty mają na celu cześć szatana, a co za tym idzie zwolennicy chodzą na tak zwane „czarne msze” na których to odbywają się różnego rodzaju rytuały, między innymi orgie, zabijanie zwierząt i tak dalej. Satanizm ostatnimi czasu coraz bardziej się rozrasta na skalę światową co jest bardzo niebezpieczne. Sataniści na co dzień to zwykli ludzie, lecz niestety są niebezpieczni. Głoszą oni przede wszystkim poglądy sprzeczne z poglądami kościoła, to ich główny cel. Często satanistów myli się z metalowcami, co jest niewątpliwie dyskryminacją , dlatego bo w zasadzie nie da się odróżnić satanistę od normalnego człowieka. Często koncerty Heavymetalowe często są kojarzone właśnie z ruchem satanistów co często jest mylne. Co najgorsze coraz więcej młodych ludzi z ciekawości sięga do tej subkultury co równie często kończy się tragicznie.


Nowa Subkultura

Stosunkowo młoda subkultura która opiera się przede wszystkim na użalaniu się nad swoim życiem. Osoby które są zwolennikami tej subkultury często mają skłonności do samo okaleczania się co jest bardzo niepokojące. Subkulturę tę można w łatwy sposób oddzielić od innych z tego powodu że są bardzo charakterystyczni : przeważnie są ubrani na czarno, ich buty stylizowane są na zniszczone chociaż nie zawsze takie są , nie zależnie od płci malują oczy i paznokcie, u chłopaków włosy są zazwyczaj czarne i skierowane na jeden bok, u dziewczyn bywa to różnie. Emo w zasadzie jest niebezpieczną subkulturą z tego powodu że większość ze zwolenników tej subkultury ma skłonności do samo okaleczania się , do użalania się nad swoim życiem co również jest niebezpieczne dlatego że prowadzi do depresji która jest poważną chorobą . Według wielu Emo to pozerzy którzy w ten sposób szukają akceptacji w środowisku w którym przesiadują . Emo to nie tylko subkultura ale także muzyka, pochodzi od hardcore punku oraz gothic metalu. W założeniu Emo miało być przeciwieństwem życia raperów, ale w rzeczywistości stało się zupełnie czymś innym i o innych założeniach oraz zachowaniu.


Jak przespać 60 lat i dalej być w dobrej formie

Inuyasha jest głównym oraz tytułowym bohaterem serii „Inu Yasha”. Jest on półdemonem, którego ojciec było demonem psem, a matka człowiekiem. Nosi on ze sobą Tetsuaigę, miecz wykonany z kła jego zmarłego ojca. Inuyasha posiada wiele niezwykłych zdolności, takich jak szybkiego leczenia się z ran, które byłyby fatalne dla normalnego człowieka. Każdego miesiąca podczas nowiu, Inuyasha traci swoje demoniczne zdolności i zmienia się w człowieka o czarnych włosach i brązowych oczach. Inuyasha kocha kapłankę Kikyou, ale jest on także zakochany w Kagome, co prowadzi do napiętej sytuacji pomiędzy tą trójką po tym jak Kikyou zostaje przywrócona do życia przez wiedźmę Urasue, która okazuje się być Onigumo. Na koniec mangi Inuyasha i Kagome pobierają się, co świadczy o tym, że nasz główny bohater w końcu zapomniał o Kikyou i zrozumiał wyższość swoich uczuć wobec Kagome. Jego imię dosłownie oznacza psi duch bądź psi demon. Charakterystycznym dla Inuyashy jest jego strój – wykonany z odpornego na ogień materiału o barwie czerwonej.


Specyficzna subkultura

Są to złodzieje, dla których ten styl życia jest jedynym. Subkultura ta w swojej ideologii głosi ostatnio dość popularne powiedzenie : „co twoje to moje” . Jest to dość młoda subkultura, której celem jest jedynie kradzież . Staje się to w swoim rodzaju nałogiem. Nawet jeśli taki człowiek trafia do więzienia, nie może wyjść z „fachu” co jest bardzo niebezpieczne. Przeważnie takimi osobami zostają młodzi ludzie bez perspektyw na życie. Osoby kradną aby kraść oraz aby żyć , ponieważ często zwolennicy tej subkultury nie mają stałej pracy. Jest to niebezpieczna subkultura, która niestety wymaga leczenia u specjalisty, ponieważ staje się to nałogiem. Przede wszystkim martwi to że coraz więcej młodych osób przychyla się do takiego stylu życia, a subkultura ta dopiero się rozwija, jest to bardzo młoda grupa społeczna. Jumole mają swój slang, który określa różne sytuacje i tak dalej. Subkultura ta coraz bardziej się rozrasta i chociaż w Polsce jest młoda to na całym świecie jest dość znana i co gorsza popularna, głównie w Stanach Zjednoczonych. Co gorsza polscy jumole, wyjeżdżają za „pracą” do Niemczech, po czym wracają do kraju i sprzedawaj towar.


Taniec zmysłów

Taniec latynoamerykański powstały w Ameryce Południowej. Tango to piękny taniec często ze stereotypem ludzi zakochanych, mówi się też że tango jest pełne seksu oraz zmysłów. Tango to również rodzaj w muzyce, która powstała właśnie dzięki temu tańcowi. Tango jest szybkie oraz często bardzo techniczne, jak każdy taniec powstało wiele odłamów takie jak na przykład Tango amerykańskie, tango fińskie i tak dalej. Tango dzisiaj zaliczane jest do bardziej towarzyskich tańców niż latynoamerykańskich. Dzisiaj jest to bardzo ważny taniec oraz co najważniejsze ciekawy i interesujący, co świadczy o jego popularności na całym świecie. Jest to również lubiany taniec nawet przez osoby starsze czy młode, bez względu na wiek, co z pewnością bardzo cieszy. Tango to przede wszystkim pasja, historia oraz miłość do tańca, te trzy cechy to elementy tanga. Z tym tańcem wiąże się również wiele filmów, które nawet i do dzisiaj powstają . tango to również inspiracja osób tańczących, które spowodowały rozwój tańca, dzięki niemu powstało wiele zmysłowych tańców właśnie wzorujących się na tangu, co świadczy o jego uroku oraz naturalnej pasji.


Kapłanka, która nie może spoczywać w pokoju

Kikyou jest piękną i potężną kapłanką, która kocha Inuyashę. Została ona zabita przez Naraku, który przybrał wtedy postać Inuyashę, w celu wprowadzenia Kikyou w błąd. Po pięćdziesięciu latach została ona przywrócona do żucia przez Urause, która w tym celu użyła jej szczątków i części duszy Kagome. Mimo że Kikyou wygląda jak żywa, to jej ciało jest martwe. By mieć zdolność do poruszania się Kikyou musi wchłaniać dusze zmarłych kobiet. Początkowo jej celem jest zemsta na Inuyashy i chce ona go zabrać ze sobą do piekieł. Jednak gdy dowiaduje się ona o podstępie Naraku za swój cel obiera zemstę na nim. Pod koniec mangi pracuje ona razem z Kohaku, chroni ona go i niejednokrotnie ratuje mu życie. Po ataku ze strony Naraku umiera ona w jego ramionach i już nigdy nie powraca do świata żywych. Nie przepada ona za Kagome, którą uważa za przeszkodę w dostępie do Inuyashy, którego uważa za swoją własność. Jest ona przekonana, że Inuyasha tylko ją kocha, a uczucia, którymi darzy Kagome, są wywołane faktem, że jest ona jej reinkarnacją.


Bęben i werbel

Jest to instrument muzyczny z grupy membranofonów, o nieokreślonej wysokości dźwięku. Bęben to jeden z najstarszych instrumentów świata, ponieważ wywodzi się z epoki neolitycznej. Znany był już 3000 lat temu w Chinach, gdzie przy jego akompaniamencie odbywały się różne tańce, obrzędy, polowania oraz służył do ogłaszania alarmu. Współcześnie różne rodzaje bębnów możemy spotkać w orkiestrach ( np. w symfonicznej czy dętej ) a także jest również z ogromnym powodzeniem używany w muzyce jazzowej, rockowej, a także w innych rodzajach muzyki.Bęben ma walcowaty kształt oraz na ramę naciągnięta jest jedna lub dwie membrany ( w zależności od rodzaju bębna ). Rama bębna wykonana jest z metalu, za to membrany ze skóry lub tworzywa sztucznego. Do gry na bębnie używa się pałek z miękką główką, specjalnych miotełek, a także nawet palców lub całych dłoni. Na potrzeby muzyki jazzowej itp. Stosuje się specjalny pedał zwany stopką, do którego przymocowana jest pałka ( jest obsługiwany za pomocą stopy ).Jednym z najczęściej spotykanych rodzajów bębna ( w wielu gatunkach muzycznych ) jest bęben mały czyli tzw. WERBEL. Standardowo werble mają szerokość 14 cali a głębokość 5,5 cala ale zdarzają się także werble o nieco innych rozmiarach. Korpus werbla przeważnie wykonany jest z metalu lub drewna, posiada on dwa naciągi ( górny i dolny ) napinane za pomocą śrub, dwie membrany i przyciskające je obręcze, przylegające do dolnej membrany sprężyny odpowiedzialne za charakterystyczny dźwięk tego instrumentu oraz mechanizm służący do naciągania i poluźniania owych sprężyn, a także posiada tzw. lug, czyli element przymocowany do korpusu werbla pozwalający na umocowanie śrub naciągowych. Kiedyś jeszcze używano tłumik górnej membrany, aczkolwiek dziś nie jest on już używany. W zapisie dla bębnów wyznaczony jest tylko rytm, gdyż nie mają one określonej wysokości dźwięku.


Przyszłość znajdująca sie w odległej przeszłości

Higurashi Kagome jest główną bohaterką serii Inuyasha. Jest bardzo słodką i miłą dziewczyną, jednak sprowokowana potrafi być bardzo niebezpieczna. Jest ona reinkarnacją Kikyou, kapłanki, która zmarła pięćdziesiąt lat zanim Kagome po raz pierwszy przeniosła się z Pożerającej Kości Studni do Ery Feudalnej. Kagome w następstwie Kikyou zostaje obdarzona zadaniem ochrony Kamienia Czterech Dusz, jednak zaraz na początku serii Klejnot przypadkiem zostaje rozbity. Od tego momentu Kagome wraz z Inuyashą podróżują po świecie w poszukiwaniu zaginionych jego odłamków. W czasie tej podróży Kagome zakochuje się w Inuyashy. Kagome posiada ogromną moc, dlatego że jest ona reinkarnacją kapłanki Kikyou. Jednak w mandze okazuje się, że Klejnot Czterech Dusz pieczętuje w Kagome jej prawdziwe umiejętności, obawiając się, że może on przez nie zostać oczyszczony. Na końcu serii spędza ona trzy lata w swoim świecie, gdzie kończy szkołę, a następnie na zawsze przenosi się do Ery Feudalnej, gdzie wychodzi za mąż za Inuyashę.


Rodzaje instrumentów perkusyjnych

Instrumenty perkusyjne najczęściej spełniają funkcję linii rytmu, jednak jest kilka podgrup tych instrumentów, które potrafią także przejmować partię linii melodycznej. Źródłem dźwięku w instrumentach perkusyjnych jest ich drganie. Drganie wydobywające dźwięk może odbywać się w całości lub części instrumentu. Drgania wzbudzane są w wyniku uderzenia w odpowiednie miejsce instrumentu poprzez uderzanie pałkami, szczotkami, dłonią itp. Pewna grupa wydaje dźwięki poprzez potrząsanie nimi. Instrumenty perkusyjne dzielimy ze względu na rodzaj klasyfikacji dźwięku wydobywanego, a mianowicie: idiofony i membranofony. Do pierwszej grupy przedstawionej w powyższym podziale należą instrumenty, nazywane perkusyjnymi samobrzmiącymi, które wydobywają dźwięk poprzez drganie swojej całości.Do drugiej z kolei należą instrumenty perkusyjne membranowe, czyli instrumenty w których dźwięk wydobywany jest poprzez drganie napiętej membrany wchodzącej w skład instrumentu.Instrumenty perkusyjne są bardzo szeroko stosowane praktycznie w każdego typu muzyce. Co więcej są stosowane w prawie każdego typu zespołach, zwłaszcza w muzyce poważnej i rozrywkowej.


Linsday Lohan

Linsday od najmłodszych lat miała styczność z graniem na scenie. Była ambitna, aktywna, udzielała się wszędzie, gdzie tylko mogła. Bardzo szybko zaczęła trawiać na języki jako uzdolniona młoda dziewczyna. Zagrała w kilku sympatycznych filmach, jak dajmy na to „Zakręcony piątek” z Jamie Lee Fox, z którą zamieniła się ciałami, oraz nieco bardziej infantylnym „Gabi”. Zgariała pełno siana za uczestnictwo w filmach, rodzice nie czuli się zobowiązani choć częściowo trzymać nad nimi pieczę, więc młodej Linsday się od nich poprzewracało w głowie. Na jaw zaczęły wychodzić fakty – co robi Linsday poza sceną. Linsday od kuchni. I było dość szokująca, bo okazało się, że ciepła gwiazdeczka z sympatycznym uśmiechem i rolami ze słodkim usposobieniem, jest mocno zblazowaną imprezowiczką, która ceni sobie chlanie w sztok, jeżdżenie samochodem z kilkoma promilami na koncie oraz zabawy bardziej dorosłe z kilkoma naraz facetami jednej nocy. Po wypadku samochodowym poszła na odwyk, gdzie trochę jej się poprawiło. Dużo schudła, ale podobno wychodziła na prostą, kiedy ogłosiła, że jest biseksualna i zamierza wziąć ślub ze swoją nową dziewczyną. I teraz napomknęły, że bardzo chciałyby mieć dziecko. Będzie się jeszcze działo z nią…


Muzyczna subkultura

Jest to subkultura składająca się z kilku elementów takich jak : muzyka, taniec i sztuka w formie malunku. Przede wszystkim w tej subkulturze ważna jest muzyka i ona najbardziej się rozwija od początku istnienia tej subkultury. Często hip hopowcy myleni są z subkulturą skate’ów co jest mylne, oraz również mylne jest wyobrażenie stereotypowe w którym to zwolennik tej subkultury jest ubrany tak jakby zaraz miał by utonąć w ubraniach które ma na sobie. Oczywiście kiedyś taki stereotyp był właściwy ale zamarło to. Często z tą subkulturą wiązane są bloki – to przede wszystkim w Polsce. Często raperzy czyli osoby zajmujące się tworzeniem muzyki, pochodzą z blokowisk i równie często o tym śpiewają co staje się nudne i monotonne. Z hip hopem związana jest muzyka i to dzięki niej subkultura ta rozwija się z roku na rok. Na całym świecie jest dużo stereotypów rapera, najbardziej popularny jest obraz człowieka który jest poobwieszany błyskotkami i tak zwanymi łańcuchami, który jest gangsterem. W rzeczywistości subkultura ta była na bakier z prawem jedynie w początkowych latach istnienia oraz w późniejszych latach dziewięćdziesiątych.


Sportowa Subkultura

Jest to pewien rodzaj pseudo kibiców, szalikowcy różnią się tym, że są fanatykami pewnego klubu sportowego, noszą koszulki, szaliki które są w barwach ich klubu, który obrali za ulubiony. Szalikowcy są równie niebezpieczni jak pseudo kibice, krążą nawet pogłoski że są oni gotowi oddać swoje życie za barwy klubowe. Przedstawiciele tej subkultury to osoby młode. Zwolennicy tej subkultury często mają skłonności do wandalizmu, demolują pociągi autobusy i tak dalej, co również jest dość niepokojące biorąc pod uwagę fakt że coraz więcej młodych ludzi zostają fanatykami jakiegoś klubu sportowego. Co ciekawe przedstawiciele klubów, a nawet zawodnicy nie są zbyt dumni z ich „fanów” co więcej, nawet się ich wstydzą a co najgorsze szalikowcy często fundują swojemu klubowi dyskwalifikacje w zawodach sportowych ( głównie w piłce nożnej ) za niesportowe zachowanie. Szalikowcy często nadużywają alkoholu oraz narkotyków, często też aplikują sobie sterydy aby poprawić masę ciała oraz siłę lecz to z ubocznym skutkiem. Szalikowcy więc to niebezpieczna subkultura która wciąż się rozwija a to jest najgorsze, coraz więcej młodych ludzi decyduje się zostać fanatykiem sportu w tym negatywnym znaczeniu.


Taniec kiedyś a dziś

W starożytności taniec był przeznaczony przede wszystkim dla niewolników, mieli oni zabawiać nim swoich panów, wtedy taniec stał się oznaką człowieka słabego, pod czyjąś władzą . W późniejszych czasach taniec stał się również formą rozrywki dla królów czy panów, ale i oni sami próbowali swoje siły w tańcach, aż nastały czasy kiedy to taniec był przeznaczony przede wszystkim dla ludzi zamożnych, dla arystokracji. Wtedy też taniec przechodził największy przełom, powstawały coraz to nowsze odmiany tańca. Później taniec stał się ogólnie dostępny i nie dyskryminowany przez ludzi i tak pozostało do dziś . Dzisiaj taniec w życiu człowieka jest ważny, wielu żyje jedynie dla tańca a on żyje dla nich. Ostatnio taniec stał się bardzo popularny dzięki programom telewizyjnym które „reklamują” taniec na całym świecie. Również dzisiaj powstają nowe odłamy tańca, przede wszystkim dla ludzi młodych, większość starszych ludzi którzy tańcowi poświęcili życie, nie patrzą przychylnie na nowe style tańca z tego powodu że chociaż robi wrażenie to kłuci się z ich wartościami moralnymi.


Czas dla ludzi nie jest łaskawy

Kaede jest młodszą siostrą kapłanki Kikyou. Po śmierci Kikyou Kaede została nową kapłanką w wiosce. Zwykle to ona udziela Inuyashy i jego przyjaciołom rad i informacji dotyczących demonów i różnych duchowych anomalii. To Kaede jako pierwsza rozpoznała w Kagome reinkarnację Kikyou i wyjaśniła jej czym jest Klejnot Czterech Dusz oraz istnienie demonów i półdemonów. Kaede jest bardzo szanowaną osobą, nawet przez Inuyashę, który zdaje się być wiecznie zirytowany jej zachowaniem. W wiosce traktowana jest ona z czcią równą Kagome. To Kaede podarowuje Kagome święty naszyjnik, za pomocą którego Kagome może w pewnym stopniu kontrolować Inuyashę. Kaede pomaga Inuyashy pokonać Urasue, która ukradła szczątki Kikyou, by przywrócić zmarłą kapłankę do życia. Kaede kochała swoją siostrę, gdy ta jeszcze żyła, jednak nienawidzi jej postaci zombie i pragnie, by ta wróciła do świata umarłych. Jednak to pragnienie nie jest powodowane nienawiścią, lecz chęcią, by jej ukochana siostra mogła w końcu spoczywać w pokoju.


Winona Ryder

A coś z niej mogło być, coś wielkiego. Nie grała w filmie za filmem, nie spieszyła się, jednak dobierała role bardzo starannie, wybrzydzała, nie rzucała się na scenariusze. Reżyserzy, którzy mieli okazję z nią współpracować, udowodnili, że jest w niej potencjał na prawdziwego aktora. Z nią jest podobna historia jak z Kate Winslet, która po roli w „Titanicu” z Leonardo DiCaprio u boku nie roztopiła się w ckliwych, nudnych i miałkich produkcjach, tylko wybierała te z ambicjami. I Winona Ryder po udanym i ponadczasowym „Soku z Żuka”. Każdy film, w którym grała, udowadniał, że coś w niej jest takiego, czym warto się interesować.I ta afera z 2001 roku, kiedy weszła sobie do sklepu w Beverly Hills i postanowiła wyjść z masą ciuchów pod pazuchą. Nie udało się – została przyłapana, a prasa została konsekwentnie poinformowana. I się zaczęło. Tłumaczyła się wschodzącą kleptomanią oraz oddziaływaniem w ten sposób środków przeciwbólowych. Nie było ważne, czy uwierzyli ludzie czy nie, tylko, żeby pamiętali – i tego dopilnowali dziennikarze bardzo dobrze. Przez tę wpadkę Ryder bardzo wstydziła się występować publicznie i to do tego stopnia, że nie pojawiała się na premierze filmu, w jakim niedawno wystąpiła. Jej akurat należy życzyć powrotu do pionu, bo warto.


Odbierający od stereotypowych wyobrażeń mnich

Miroku jest mnichem buddyjskim, który podróżuje po kraju zajmując się egzorcyzmami oraz walką z demonami. Jest to jego sposób zarabiania. Cierpi on z klątwy, która została rzucona na jego dziadka i od tego czasu dziedziczona w jego rodzinie z pokolenia na pokolenie. Miroku posiada dziurę w ręce, tak zwaną kazaanę czyli Czarną Dziurę, która pochłania niemal wszystko na swojej drodze. Miroku używa Kazaany jako broni przeciw demonom, jednak im dłużej jest ona używana tym bardziej rośnie. Jeżeli klątwa nie zostanie zdjęta wraz ze śmiercią Naraku, Miroku zostanie przez nią pochłonięty, tak samo jak jego dziadek i ojciec. Zachowanie Miroku jest dosyć niezwykłe jak na mnicha. Podobnie jak swój dziadek ma on słabość do płci pięknej. Za swoją misję uważa on pytanie każdej młodej i ładnej kobiety, którą napotka, o to by ta została matką jego dzieci. Twierdzi on, że powodem tego jest jego chęć upewnienia się, że jego geny zostaną przekazane następnym pokoleniom. Uwielbia on także dotykać damskich pośladków, Sango wydaje się być jego najczęstszą ofiarą.