Newline Adriano

Nowoczesna Szkoła Tańca, Kultura i rozrywka

Posts Tagged ‘Muzyka’

Do kowala miecze iść podkuwać

Toutousai jest starym demonem, który był niegdyś przyjacielem ojca Inuyashy i Sesshoumaru, Inu Taishou. To Toutousai jest twórcą Tetsusaigi oraz Tenseigi. Potrafi on naprawiać miecze, gdy te są uszkodzone, a także udziela on rad Inuyashy dotyczących sposobu użycia Tetsusaigi. Toutousai potrafi oddychać czadem i zawsze nosi przy sobie ogromny młot kowalski. ów młot potrafi tworzyć ogromne doły w podłożu. Toutousai podróżuje na trzyokim byku nazwanym pieszczotliwie Momo. Pod koniec mangi Kohaku pracuje dla Toutousaia jako jego uczeń, który w przyszłości przejmie warsztat Toutousaia. Podobnie jak Myouga Toutousai zdaje się bardzo nie lubić Sesshoumaru, na którego widok ucieka i ukrywa się. To on jako pierwszy tłumaczy w serii dlaczego Inu Taishou przekazał w spadku Tetsusaigę Inuyashy, a Tenseigę Sesshoumaru. To on zna wszystkie tajemnice obu mieczy, dlatego właśnie, że to on jest ich twórcą. Jednak pod koniec serii zostaje zaskoczony przez Inuyashę, który odkrył nieznaną do tej pory Toutousaiowi moc miecza.


Siła w sile

Jest to bardzo specyficzna subkultura która ma na celu agresję która jest traktowana niczym moc. Rockersi to głównie mieszkańcy Stanów Zjednoczonych którzy według swoich przekonań siłą zdobędą świat. Subkultura ta różni się od innych subkultur polegających na agresji oraz sile. Rockersi to głównie osoby które jeżdżą na motocyklach i wygłaszają propagandowe hasła takie jak „War” „SS” i tak dalej. Jak sami mówią o sobie, są lepsi od innych dlatego bo są silniejsi a inni ich się boją i to ich główny atut. Rockersi to głównie osoby starsze, w sensie po 30 roku życia. W Polsce nie słychać o takiej subkulturze, wręcz jest niespotykana, za to w Stanach Zjednoczonych jest popularna i spotykana na co dzień . jest to niebezpieczna grupa etniczna z tego powodu że są chętni do bójek a nigdy nie są sami, również niepokojące jest to że mają swojego rodzaju zamiłowanie do alkoholu co również nie jest przychylne. Rockersi kojarzeni są głównie z przydrożnymi barami, i tak rzeczywiście bywa, ich styl życia polega w dużej mierze na jeździe na motocyklu. Rockersi więc są niebezpieczną subkultura ale na szczęście w Polsce rzadko spotykaną .


Pozytywna? Subkultura

Są to ludzie którzy propagują miłość , przyjaźń i pozytywne nastawienie w negatywnym świecie. Można ich łatwo rozpoznać po ubiorze : noszą barwy zielone, żółte oraz czerwone, które są narodowymi barwami Etiopii i stamtąd też się wywodzą . Rastafarianie również noszą na głowie dredy, czyli włosy splecione w tak jakby rólki. Subkultura ta często przedstawiana jest jako palaczy marihuany i to w zasadzie nie mija się z prawdą z tego powodu że w rzeczywistości tak jest. Subkultura fascynuje się muzyką reggae która również głosi ideologię podobną do tej subkultury. Rastafarianie to ludzie niemal że w każdym wieku, coraz częściej można spotkać ich na polskich ulicach. Co więcej z tą subkulturą wiąże się nawet religia. Tak więc subkultura ta to dla wielu sposób na życie, na styl życia i na głoszenie pozytywnych prawd, często hasła wypowiadane przez zwolenników tej subkultury nie są zbyt realne. Często subkultura ta jest mylona z hipisami, co w zasadzie mija się z celem. Rastafarianie to bez wątpienia bardzo pozytywni ludzie, którzy są bardzo optymistycznie nastawieni do życia, ale jak to się mówi nie bujają w obłokach.


Paris Hilton

Z czego właściwie jest znana najbardziej znana dziedziczka? Najprawdopodobniej z samego tego, że jest znana. Chociaż coś musiało świadczyć o sukcesie, jaki odniosła, jeżeli chodzi o to, co zamierzała – czyli żeby stać się popularna. Lubi bywać na salonach, lubi być zapraszana, imprezować wśród tych, do których inni nie mają dostępu. Wydała płytę i trzeba uczciwie przyznać, że większość spodziewała się usłyszeć coś znacznie gorszego. Gra od czasu do czasu epizodyczne role w filmach oraz serialach, nie stroni od typowo amerykańskich reality show. Tylko to jedno, w którym wraz z przyjaciółką mieszkały na roli, gdzie uczyły się życia pozbawione sztabu lokajów. Stacja musiała jej nieźle zabulić, ale serial cieszył się ogromnym zainteresowaniem.Ostatnio brukowo-medialnym światkiem wstrząsnęła informacja, że Paris idzie do więzienia. Cóż to był za powód do uciechy – w końcu to ona, bogata od urodzenia idiotka, która na wszystkich patrzy z góry, musi zmierzyć się z dnem nie tylko przeznaczonym dla gwiazd – usianym pieniędzmi, ale pozbawionym kamer – ale dla ludzi w ogóle – w celi. Miała spędzić tam miesiąc, ale nawet tyle nie wytrzymała, podobno przez podupadające zdrowie. Wierzymy na słowo.


Wiersze

Czy to krótkie formy, czy dłuższe liryki każda jest bogata w zaskakujące metafory i puenty końcowe. Maria Pawlikowska – Jasnorzewska pisała o swoich odczuciach najczęściej, zresztą każdy poeta to czyni. Opisuje rzeczywistość ze swojego punktu widzenia, a ze poetą jest to odczucia bardziej poetyckie. Jasnorzewska znana jest ze swoich zauroczeń, zakochań, z bogatego życia uczuciowego. Romansowała podobno na potęgę, więc jej erotyki, liryki nasycone są emocjami jak żadne inne. Zdrady, powroty i rozstania, zazdrości mniejsze i większe, cierpienie przez miłość i dzięki miłości, to wszystko i dużo więcej znajdziemy w jej utworach. Tomik „Niebieskie migdały” czy „zapomniane pocałunki” aż kipi od emocji. Marię Pawlikowską – Jasnorzewską ogłoszono pierwszą dama młodej poezji dwudziestolecia międzywojennego. Na cześć wielkiej poetki nazwano jedną z planetoid jej imieniem, jest to 4114 Jasnorzewska. Jest to niesamowicie zaszczytne wyróżnienie, zdecydowanie bardziej wymowne niż wszelakie nagrody literackie, choć tych też miała sporo.


Dzieci Kwiaty

Jest to subkultura powstała na początku lat sześćdziesiątych, na początku miała ona na celu bunt ludzi młodych przeciwko osobom dorosłym, można wręcz stwierdzić że byli oni negatywnie nastawieni do wszystkiego co ich otaczało, a szczęście może im tylko dać łono natury i wszystko co jest naturalne. Co ciekawe ruch stał się tak popularny że zaczęto go określać jako modę a nie subkulturę . Hipisi często są pokazywani jako młodzi ludzie, którzy nadużywają narkotyków, i tak w rzeczywistości było, po paru latach istnienia ruchu hipisi sięgnęli po narkotyki, w przejawie buntu przeciwko rodzicom i tak dalej. Hipisi byli bardzo charakterystyczni dlatego bo mieli przeważnie długie włosy, bose stopy, i skromny ubiór. Subkultura ta opanowała przede wszystkim Stany Zjednoczone, w europie nie była zbyt popularna. Subkultura ta była niebezpieczna dla młodych ludzi z tego powodu że ci sięgali po narkotyki, co na dłuższą metę powodowało większy wskaźnik śmiertelności oraz większy poziom zachorowania na chorobą AIDS która w tych czasach była szczególnie niebezpieczna. Hipisi opisywani są jako dzieci kwiaty z tego powodu że kochali rzeczy naturalne oraz dziką przyrodę .


Popularna poetka polska

Na wielu internetowych blogach spotkać można cytaty lub całe wiersze tej najbardziej znanej poetki. Skąd ta popularność jej wierszy wśród młodych ludzi? Szczególnie kobiety, począwszy o nastolatek a skończywszy na całkiem dojrzałych paniach gustują w tego typu poezji. Powodu można upatrywać w stylu poezji, w liryczności, w tematyce wierszy. Bardzo często utwory Pawlikowskiej dotyczą miłości, a ta przecież jest ponadczasowa. Każdy z jej wierszy może cytować potencjalna Kowalska, która przeżywa właśnie swoje miłosne uniesienia. Utwory Marii Pawlikowskiej – Jasnorzewskiej o miłości mówią w sposób bardzo bezpośredni, zrozumiały la wszystkich, a charakterystyczna la jej wierszy puenta końcowa jest zawsze dużym zaskoczeniem. Ogromna liczba utworów poetki pozwala na wybranie tych ulubionych i pasujących do nastroju. W czasach szkolnych omawianie poezji, w tym utworów Marii Pawlikowskiej – Jasnorzewskiej należało o katuszy, ale sądzę, że do poezji trzeba po prostu dojrzeć psychicznie i emocjonalnie.


Ataki na poetkę

Cóż to mogli zarzucić poetce krytycy literatury? Trudne pytanie, jeśli patrzeć na jej niesamowite dokonania na gruncie poezji. A jednak, po przeczytaniu większej ilości jej wierszy odczuwa się pewien przesyt. Miłość, miłość i jeszcze raz miłość jest tematem przewodnim jej utworów. Niby nic dziwnego, miłość zawsze była i jest natchnieniem największym dla poetów, jednak u Pawlikowskiej jest to obraz nieco dziwny jak na czasy międzywojenne. Wtedy mało, kto odważył się pisać o miłości cielesnej, o spotkaniu dwóch ciał. Jeśli o miłości dwojga ludzi pisano to najczęściej, jako o połączeniu duchowym, wypranym z cielesności, bo to raziło delikatne panienki z dobrych domów. Pawlikowska dobitnie i pełnym głosem pokazała, że miłość to nie trzymanie się za rączkę i półuśmiechy, lecz to spotkanie dwóch ciał, nagich ciał. I za to była krytykowana. Za rozmowy z Bogiem, za śmiałe myśli, za pokazanie palcem jak naprawdę czuje kobieta. Dopiero 20 lat później doceniono szczerość i kunszt słów poetki.


Taniec kulturowy

Jest to taniec który ma wielkie znaczenie z historią regionu czy nawet państwa. Jest bardzo ważnym elementem rozwoju kultury młodych ludzi, dlatego bo przedstawia on nie raz historię regionu. Co Ciekawe coraz więcej młodych ludzi występuje w pokazach tańca ludowego, co z pewnością jest zaskakujące. Taniec ludowy jest bardzo ważnym elementem kulturowym również z tego powodu że pozwala nie zginąć tradycji sprzed wielu lat. Taniec ludowy nie jest popularnym tańcem, nie tańczy się go na zawodach czy turniejach, ma on na celu jedynie przetrwać i zachować tradycję . Co ciekawe jednym z tańców ludowych w Polsce jest na przykład mazurek czy polonez którego jak wiem dość często się tańczy. To samo tyczy się innych państw na całym świecie, niektóre tańce ludowe są znane oraz tańczone nie tylko przez rodaków danego kraju ale również przez ludzi z poza granic macierzystego państwa tańca ludowego, na przykład poloneza czy mazurka nie tańczy się jedynie w Polsce. Tak więc taniec ludowy to przede wszystkim historia i tradycja, która jest przekazywana z pokolenia na pokolenie aby ta nie zamarła.


Bęben i werbel

Jest to instrument muzyczny z grupy membranofonów, o nieokreślonej wysokości dźwięku. Bęben to jeden z najstarszych instrumentów świata, ponieważ wywodzi się z epoki neolitycznej. Znany był już 3000 lat temu w Chinach, gdzie przy jego akompaniamencie odbywały się różne tańce, obrzędy, polowania oraz służył do ogłaszania alarmu. Współcześnie różne rodzaje bębnów możemy spotkać w orkiestrach ( np. w symfonicznej czy dętej ) a także jest również z ogromnym powodzeniem używany w muzyce jazzowej, rockowej, a także w innych rodzajach muzyki.Bęben ma walcowaty kształt oraz na ramę naciągnięta jest jedna lub dwie membrany ( w zależności od rodzaju bębna ). Rama bębna wykonana jest z metalu, za to membrany ze skóry lub tworzywa sztucznego. Do gry na bębnie używa się pałek z miękką główką, specjalnych miotełek, a także nawet palców lub całych dłoni. Na potrzeby muzyki jazzowej itp. Stosuje się specjalny pedał zwany stopką, do którego przymocowana jest pałka ( jest obsługiwany za pomocą stopy ).Jednym z najczęściej spotykanych rodzajów bębna ( w wielu gatunkach muzycznych ) jest bęben mały czyli tzw. WERBEL. Standardowo werble mają szerokość 14 cali a głębokość 5,5 cala ale zdarzają się także werble o nieco innych rozmiarach. Korpus werbla przeważnie wykonany jest z metalu lub drewna, posiada on dwa naciągi ( górny i dolny ) napinane za pomocą śrub, dwie membrany i przyciskające je obręcze, przylegające do dolnej membrany sprężyny odpowiedzialne za charakterystyczny dźwięk tego instrumentu oraz mechanizm służący do naciągania i poluźniania owych sprężyn, a także posiada tzw. lug, czyli element przymocowany do korpusu werbla pozwalający na umocowanie śrub naciągowych. Kiedyś jeszcze używano tłumik górnej membrany, aczkolwiek dziś nie jest on już używany. W zapisie dla bębnów wyznaczony jest tylko rytm, gdyż nie mają one określonej wysokości dźwięku.


Przyszłość znajdująca sie w odległej przeszłości

Higurashi Kagome jest główną bohaterką serii Inuyasha. Jest bardzo słodką i miłą dziewczyną, jednak sprowokowana potrafi być bardzo niebezpieczna. Jest ona reinkarnacją Kikyou, kapłanki, która zmarła pięćdziesiąt lat zanim Kagome po raz pierwszy przeniosła się z Pożerającej Kości Studni do Ery Feudalnej. Kagome w następstwie Kikyou zostaje obdarzona zadaniem ochrony Kamienia Czterech Dusz, jednak zaraz na początku serii Klejnot przypadkiem zostaje rozbity. Od tego momentu Kagome wraz z Inuyashą podróżują po świecie w poszukiwaniu zaginionych jego odłamków. W czasie tej podróży Kagome zakochuje się w Inuyashy. Kagome posiada ogromną moc, dlatego że jest ona reinkarnacją kapłanki Kikyou. Jednak w mandze okazuje się, że Klejnot Czterech Dusz pieczętuje w Kagome jej prawdziwe umiejętności, obawiając się, że może on przez nie zostać oczyszczony. Na końcu serii spędza ona trzy lata w swoim świecie, gdzie kończy szkołę, a następnie na zawsze przenosi się do Ery Feudalnej, gdzie wychodzi za mąż za Inuyashę.


Taniec „wygibas”

Jest to taniec który wymaga bardzo dobrych predyspozycji fizycznych. taniec ten jest stosunkowo młody ale odniósł ogromy sukces głównie wśród ludzi młodych. Jest to właściwie najczęściej spotykanym tańcem wśród młodych ludzi. Taniec ten wymaga przede wszystkim czasu, to od tego zależy jakie będą nasze umiejętności. Jest to bardzo widowiskowy taniec polegający na różnych figurach ciała, nie raz ludzie negatywnie nastawieni do tego tańca określają go mianem „wygibasu”. Taniec ten co ciekawe ma duże znaczenie subkulturowe z Hip Hop’em co jeszcze bardziej dodaje mu przysłowiowego smaczku. Breakdance swoje początki zawdzięcza tancerzom ze Stanów Zjednoczonych. Taniec ten jest bardzo trudny technicznie, ale opanowanie go jest niemal że równoznaczne z szacunkiem oraz podziwem. Dzięki temu rodzajowi tańca rozwinęła się dyscyplina określana mianem „Bitwa” która polega na walce dwóch tancerzy na ich umiejętności, jest to bardzo widowiskowe, bo co chwile wymyślane są nowe techniki oraz figury, nie raz można stwierdzić że to co wyprawiają tancerze jest wręcz nieprawdopodobne oraz nie raz sprzeczne z prawami fizyki.


Amy Winehouse

Jej czarny głos oczarował niejednego producenta, wielu biło się o jej nagrania. Teraz nikt nie chce mieć nic wspólnego z wiecznie naszprycowaną, skundloną upadłą Winehouse, dla której ambicje wyznacza crack oraz amfetamina. Ostatnio miała wrócić do formy, a to za sprawą nagrania do nowego filmu o Jamesie Bondzie – miała użyczyć swojej osoby do nowego, flagowego utworu. Nic z tego. Próby z nią były prawdziwą katorgą dla dźwiękowców oraz wszystkich innych współpracowników. Amy Winehouse była kapryśna, spóźniała się, wpadała w złość z byle powody, była antypatyczna dla innych. Producenci dali sobie spokój i wyrzucili ją ze studia. Jej mąż siedzi w więzieniu, a ona stara się go odwiedzać jak najczęściej. Kiedy jeszcze mieszkali razem, byli najbardziej awanturniczą parą w amerykańskim – jeśli nie ogólnym – show-biznesie. Niedawno miała usłyszeć wyrok za ćpanie, ale niczego jej nie udowodniono, nikt jej nie złapał. To jednak nie przeszkadza jej być pijaną oraz nieprzytomną, chodzącą krokiem zombie po mieście żywym trupem. Paparazzi dostają za zdjęcia z nią wielkie pieniądze, zwłaszcza, jeżeli są to dość „ciekawe” ujęcia. Założono nawet witrynę na jej temat – whenamywinehousedie.com. Nieciekawie.


Fakty z życia poetki

Maria Pawlikowska – Jasnorzewska urodziła się pod koniec XIX wieku w Krakowie, a dokładnie 24 listopada 1891 roku. Zmarła w Anglii, w lipcu 1945 roku. Z powodu choroby pobierała naukę w domu. Dzięki temu odebrała bardzo staranną edukację, szczególnie pod kątem literatury. W wieku 24 lat poślubiła porucznika armii austriackiej Bzowskiego. Zamężna była trzykrotnie zresztą. Po czterech latach związku z Bzowskim nastąpiło unieważnienie małżeństwa, w tym samym 1919 roku Maria poślubiła Jana Gwalberta Henryka Pawlikowskiego, człowieka pióra, czyli pisarza, a przy tym folklorystę. Z nim rozstała się trzy lata później, choć rozwód otrzymała w 1929 roku. Ostatnim jej partnerem życiowym został Jasnorzewski Stefan Jerzy, porucznik lotnictwa, z którym bardzo dużo podróżowała po świecie. Maria Pawlikowska debiutowała w roku 1922 trzema swoimi wierszami, drukowanymi w czasopiśmie, „Skamander”. Od tego okresu wydawała coraz więcej swoich utworów, pracując także z Polskim Radiem przy adaptacji słuchowisk radiowych.


Dzwony rurowe

Jest to instrument perkusyjny o określonej wysokości dźwięku. Powstały one w drugiej połowie XIX w. i weszły na stałe w skład orkiestry symfonicznej zastępując tym samym dzwony kościelne. Skala dzwonów to: od c do f1.Instrument ten składa się z metalowej ramy na której za pomocą krótkich sznurków zawieszonych jest, w dwóch rzędach, 20 rur ( o różnych długościach ) ułożonych chromatycznie. Najczęściej rury te wykonane są z miedzi i są powlekane chromem. Stosuje się także rury odlewane z brązu, glinu czy niklu. W połowie ramy znajdują się tłumiki obsługiwane pedałem ( działają tak samo jak fortepianowe ).Na rurach gra się twardym drewnianym lub plastikowym młoteczkiem, a czasem także innymi pałkami perkusyjnymi. Notacja w kluczu wiolinowym ( z grupy kluczy G ).Jakość i rodzaj dźwięku wydobywanego przez dzwony rurowe uwarunkowana jest rodzajem materiału, z którego zostały wykonane, ich wagi oraz kształtu. Dużą zależnością rodzaju i barwy dźwięku jest także forma i kształt serca rury dzwona.


Pchła najlepszym przyjacielem psa?

Myouga jest demonem pchłą, którego zadaniem jest opiekowanie się Inuyashą. Jednak w rzeczywistości, gdy tylko zbliżają się kłopoty, Myouga ucieka usprawiedliwiając się wymówkami z gatunku: „zapomniałem wyłączyć żelazka”. Pierwotnym zadaniem Myougi było strzeżenie grobu ojca Inuyashy, w którym spoczywała Tetsusaiga. Obecnie daje udziela on rad i informacji Inuyashy i jego towarzyszom. Myouga uwielbia krew demonów i nawet zdarza mu się raz uratować Inuyashy życie wypijając truciznę demona pająka z krwi Inuyashy. Często jednak zostaje on uderzany przez Inuyashę i jego towarzyszy, ponieważ zdarza mu się pić ich krew bez ich pozwolenia czy wiedzy. Nie przepada on za Sesshoumaru i wydaje się, że ze wzajemnością. Za życia ojca Inuyashy, Myouga był jego najlepszym przyjacielem albo pasożytem, nie zostało to w mandze wyjaśnione. Myouga jest również zaprzyjaźniony z Toutousaiem, o którym mówi Inuyashy, gdy Tetsusaiga po raz pierwszy zostaje uszkodzona. Jego seiyuu to Kenichi Ogata, którego rola Myougi była debiutem.


Żywiołowy taniec

Jest to taniec który łączy się przede wszystkim z muzyką , która jest bardzo żywiołowa oraz energiczna, właśnie dlatego rock’n’roll jest tańcem bardzo charakterystycznym, skoki, trudne figury techniczne, to podstawowe elementy tego tańca. Taniec ten ma właściwie taką samą historię jak muzyka z którą się charakteryzuje, wywodzi się od jazzu. Dzisiaj rock’n’roll nie jest taki popularny jak w latach sześćdziesiątych, ale i to nie przeszkadza temu aby każdy mógł spróbować swoich sił w tym tańcu. Taniec ten dzisiaj jest tak samo przebojowi jak kilkadziesiąt lat temu, nie jest już tak popularny ale każdy chętnie do niego wraca oraz wspaniale się w nim bawi. Taniec ten niegdyś był charakterystyczny dla młodych osób które buntowały się szarej rzeczywistości, dzisiaj nie ma już takiej mocy ale także jest piękny. Często tańczy się go na różnych turniejach czy zawodach tanecznych co świadczy o jego ponadczasowości, każdy kto interesuje się tańcem wie, ze ten rodzaj tańca potrafi zawirować w głowie każdemu kto ma z nim styczność i to jest przede wszystkim największy urok i magia tego tańca, co również świadczy o ponadczasowości.


Ksylofon

Jest to instrument perkusyjny z grupy idiofonów uderzanych, o określanej wysokości dźwięku ( podobnie jak dzwonki i wibrafon ). Pochodzi on prawdopodobnie z czasów średniowiecza. Był on wtedy instrumentem popularnym głównie w Azji i w Europie. Prawdziwą popularność zyskał w wieku XIX za sprawą kompozycji Camille’a Saint-Sacnsa, który to wprowadził ten instrument do składu orkiestry symfonicznej, w której ksylofon pozostał do dziś. Jednym z najwybitniejszych wirtuozów ksylofonu był Michał Józef Guzikow. Skala ksylofonu to: od g1 do g4 lub c1 do c4.Ksylofon składa się z ramy, do której przymocowane są drewniane sztabki ułożone chromatycznie w dwóch rzędach ( układ sztabek wzorowany jest na klawiaturze fortepianowej ). Pod każdą sztabką znajduje się metalowa rura pełniąca funkcję rezonatora.Na ksylofonie, podobnie jak na innych instrumentach tego typu, gra się pałeczkami.Ksylofon ma dźwięk ostry i krótki, lecz jest on dość donośny. Notacja w kluczu wiolinowym ( z grupy kluczy G ), jednakże brzmienie instrumentu jest o oktawę wyższe niż notacja. Ksylofon to kolejny instrument po dzwonkach, który jest bardzo zbliżony wyglądem i budową do tradycyjnych szkolnych cymbałek.


Sportowa Subkultura

Jest to pewien rodzaj pseudo kibiców, szalikowcy różnią się tym, że są fanatykami pewnego klubu sportowego, noszą koszulki, szaliki które są w barwach ich klubu, który obrali za ulubiony. Szalikowcy są równie niebezpieczni jak pseudo kibice, krążą nawet pogłoski że są oni gotowi oddać swoje życie za barwy klubowe. Przedstawiciele tej subkultury to osoby młode. Zwolennicy tej subkultury często mają skłonności do wandalizmu, demolują pociągi autobusy i tak dalej, co również jest dość niepokojące biorąc pod uwagę fakt że coraz więcej młodych ludzi zostają fanatykami jakiegoś klubu sportowego. Co ciekawe przedstawiciele klubów, a nawet zawodnicy nie są zbyt dumni z ich „fanów” co więcej, nawet się ich wstydzą a co najgorsze szalikowcy często fundują swojemu klubowi dyskwalifikacje w zawodach sportowych ( głównie w piłce nożnej ) za niesportowe zachowanie. Szalikowcy często nadużywają alkoholu oraz narkotyków, często też aplikują sobie sterydy aby poprawić masę ciała oraz siłę lecz to z ubocznym skutkiem. Szalikowcy więc to niebezpieczna subkultura która wciąż się rozwija a to jest najgorsze, coraz więcej młodych ludzi decyduje się zostać fanatykiem sportu w tym negatywnym znaczeniu.


Winona Ryder

A coś z niej mogło być, coś wielkiego. Nie grała w filmie za filmem, nie spieszyła się, jednak dobierała role bardzo starannie, wybrzydzała, nie rzucała się na scenariusze. Reżyserzy, którzy mieli okazję z nią współpracować, udowodnili, że jest w niej potencjał na prawdziwego aktora. Z nią jest podobna historia jak z Kate Winslet, która po roli w „Titanicu” z Leonardo DiCaprio u boku nie roztopiła się w ckliwych, nudnych i miałkich produkcjach, tylko wybierała te z ambicjami. I Winona Ryder po udanym i ponadczasowym „Soku z Żuka”. Każdy film, w którym grała, udowadniał, że coś w niej jest takiego, czym warto się interesować.I ta afera z 2001 roku, kiedy weszła sobie do sklepu w Beverly Hills i postanowiła wyjść z masą ciuchów pod pazuchą. Nie udało się – została przyłapana, a prasa została konsekwentnie poinformowana. I się zaczęło. Tłumaczyła się wschodzącą kleptomanią oraz oddziaływaniem w ten sposób środków przeciwbólowych. Nie było ważne, czy uwierzyli ludzie czy nie, tylko, żeby pamiętali – i tego dopilnowali dziennikarze bardzo dobrze. Przez tę wpadkę Ryder bardzo wstydziła się występować publicznie i to do tego stopnia, że nie pojawiała się na premierze filmu, w jakim niedawno wystąpiła. Jej akurat należy życzyć powrotu do pionu, bo warto.